شعرهايى تنهايى

شعرهايى تنهايى

شعرهایی ازغم و تنهایی

لحظه

از همون لحظه که گفتی میرم اما برمی گردم
می دونستم که یه عمری باید دنبالت بگردم

چه خیال باطلی بود دل به عشق تو سپردن
شبا با یاد و خیالت تا به هر سپیده مردن

می دونستم رفتن تو دیگه برگشتی نداره
شب بی تو بودن من دیگه فردایی نداره

تو رو تو قصه نوشتن تو رو تو غزل سرودن
از تو گفتن از تو خوندن با تو بودن از تو سرودن

با تو از همه بریدن با تو به فردا رسیدن
از لبات عشقو شنیدن با تو لحظه ها رو دیدن

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387| ساعت | توسط دنیا| |

ABOUT

ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را

التفاتی به اسیران بلا نیست تورا

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را

با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را

شب به کاشانه اغیار نمی باید بود

غیر را شمع شب تار نمی باید بود

همه جا باهمه کس یار نمی باید بود

یار اغیار دل آزار نمی باید بود

دیگری جز تو مرا اینهمه آزارنکرد

هیچکس اینهمه آزار من زار نکرد

آنچه کردی تو به من هیچ ستمکار نکرد

هیچ سنگین دل بیدادگر این کار نکرد
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است

بر سر راه تو چون خاک فتادن غلط است

رفتن اولاست ز کوی تو ستادن غلط است

جان شیرین به تمنای تودادن غلط است

MENU

AUTHORS

ARCHIVES

LINKS

DESIGN