شعرهايى تنهايى

لحظه

seenen — Wed, 02 Apr 2008 11:02:18 GMT

از همون لحظه که گفتی میرم اما برمی گردم
می دونستم که یه عمری باید دنبالت بگردم

چه خیال باطلی بود دل به عشق تو سپردن
شبا با یاد و خیالت تا به هر سپیده مردن

می دونستم رفتن تو دیگه برگشتی نداره
شب بی تو بودن من دیگه فردایی نداره

تو رو تو قصه نوشتن تو رو تو غزل سرودن
از تو گفتن از تو خوندن با تو بودن از تو سرودن

با تو از همه بریدن با تو به فردا رسیدن
از لبات عشقو شنیدن با تو لحظه ها رو دیدن

بن بست

seenen — Sat, 08 Mar 2008 14:37:18 GMT

گاهي مسير جاده به بن بست ميرود
گاهي تمام حادثه از دست ميرود
گاهي همان کسي که دم از عقل ميزند
در راه هوشياري خود مست مي رود
گاهي غريبه اي که به سختي به دل نشست
وقتي که قلب خون شده بشکست مي رود
اول اگرچه با سخن از عشق آمده
آخر خلاف آنچه که گفته است مي رود
واي از غرور تازه به دوران رسيده اي
وقتي ميان طايفه اي پست مي رود
هر چندمضحک است و پر از خنده هاي تلخ
بر ما هر آنچه لايقمان هست مي رود
گاهي کسي نشسته که غوغا به پا کند
وقتي غبار معرکه بنشست مي رود
اينجا يکي براي خودش حکم مي دهد
آن ديگري هميشه به پيوست مي رود
اين لحظه ها که قيمت قد کمان ماست
تيريست بي نشانه که از شست مي رود
بي راهه ها به مقصد خود ساده مي رسند
اما مسير جاده به بن بست مي رود

محرم ماه عشق ماه حسیــن

seenen — Sat, 12 Jan 2008 11:05:18 GMT

سلام من به محرم محرم گل زهرا

به لطمه های ملائك به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم به تشنگی عجيبش

به بوی سيب زمين و غم حسين غريبش

سلام من به محرم به غصه و غم مهدی

به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام من به محرم به كربلا و جلالش

به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش

سلام من به محرم به حال خسته زينب

به بينهايت داغ دل شكسته زينب

سلام من به محرم به دست و مشك ابوالفضل

به نااميدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل

سلام من به محرم به قد و قامت اكبر

به خشك اذان گوی زير نيزه و خنجر

سلام من به محرم به دست و بازوی قاسم

به شوق شهد شهادت حنای گيسوی قاسم

سلام من به محرم به گهواره اصغر

به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر

سلام من به محرم به احترام سكينه

به آن مليكه كه رويش نديده چشم مدينه

سلام من به محرم به عاشقی زهيرش

به بازگشتن حر خروج ختم به خيرش

سلام من به محرم به مسلم و به حبيبش

به رو سپيدی عون و بوی عطر عجيبش

سلام من به محرم به زنگ محمل زينب

به پاره پاره تن بی سر مقابل زینب

سلام من به محرم به انتظار رقيه

به پای آبله بسته به چشم تار رقيه

سلام من به محرم به شور و حال عيانش

سلام من به حسين و به اشك سينه زنانش

سلام من به محرم به حزن نغمه هايش

به پرچم و به سياهی به خيمه های عزايش

محرم آمد . ماه حسین و اکبر و عباس . بوی علقمه و عطر یاس . بوی خون و رگ بریده و اشک .

صدای واعطشاه و شکر و صبر . ماه ندای هل من ناصر .. ماه زینب ستم سوز و شش ماهه باب

الحوائج . ماه تفکیک صف مردان از نامردان . ماه تمیز حق و باطل در گذرگاه زمان و برای همیشه

تاریخ . ماه بوی سیب . ماه عزاداری آل الله . ماه سیاه پوشی بهترین خلق خدا ....

این مناسبت غمبار را به شما بهترین ياران ِ هميشه همراه تسلیت می گویم .

عشق خوبان

seenen — Mon, 05 Nov 2007 17:52:18 GMT

راست گفتی که عشق خوبان آتش است سخت می سوزاند اما دلکش است

مــن کــجا وتــرک آن مــهوش کــجا؟ دل کـجا و پرهیز از این آتش کجـا

شــــادمانم گــــر چــه در ایـــن آتشــم روز و شب مـی سوزم اما داخوشـم

از خــدا خــواهــم که افـــزونش کــــند دل اگـــر دم زنــد پــر خــونش کــند

کـاش از این آتـش تو را بـــودی خـــبر با خـــبر بـــودی کــه ایــــن بـــیدادگر

شــعله اش هــر چــه افــزون تر شود ســینه از آن چــه پر خـــون تر شــود

نـــاله را هــــر چـــند ســــازد زارتـر هـــر چـــه دارد دیـــــده را خـــونبارتر

بـــاغ دل را بـــا صـــــفاتر مــــی کند مرغ جــان را خــوش نـواتـر مــی کند

غم دل

seenen — Thu, 18 Oct 2007 10:53:18 GMT

نفسی بیا و بنشین سخنی بگو و بشنو

که به تشنگی بمردم بر آب زندگانی

غم دل به کس نگویم که بگفت رنگ رویم

تو به صورتم نگه کن که سرایرم بدانی

عجبت نیاید از من سخن سوزناکم

عجب است اگر بسوزم چو برآتشم نشانی؟...

مده ای رفیق پندم که نظر براو فکندم

تومیان ما ندانی که چه می رود نهانی

بر آتش تو نشستیم و دود شوق برآمد

تو ساعتی ننشستی که آتشی بنشانی

عاشقم,چه کنم؟

seenen — Mon, 10 Sep 2007 11:06:18 GMT

گفتم وگفتم:
ای باد عاشقم چه کنم؟ به خویشتن پیچید به گردباد بدل شد و به سوی صحرا رفت
به آب رود نوشتم عشق چیست؟ بگو!
سری به سنگ زد نعره کشید وبه دریا رفت.
به آه گفتم :پایان کار عشق کجاست؟
زحجم سینه بر آمد .ابر بالا رفت !
به مرغ شب گفتم که :جفت همدل وهمراز مهربان داری؟
به ناله افتاد واز گلویش خون چیکید واز شاخه پر زد و با درد و با درد خویش تنها رفت.
به برگ سبز نوشتم : تو همنشین گلی بگو حکایت خویش!
جواب داد که: گل چو عشق ما دانست به دلبری پرداخت دهان به ناز گشود وهزار رنگ شد از بوسه های گرم خیسم.
شبی به حجله باغ خبر شدیم که برگش به باد یغما رفت!
به یار گفتم پیمان مهر یاران کو؟
به طنز وخنده جواب داد:تمام دود شد و به سوی آسمان رفت .وفا زیار مجوی. چه فتنه ها که بر آدم زدست حوا رفت. بلا است یار بلا

خدايا عاشقان را با غم عشق آشنا كن^_^

seenen — Sun, 22 Jul 2007 21:33:18 GMT

خدايا عاشقان را با غم عشق آشنا كن...

زغم هاي دگر غير از غَمه عشقت رها كن...

تو خود گفتي كه در قلب شكسته خانه داري...

شكسته قلب من جانا به عهد خود وفا كن...

خدايا بي پناهم كه جز از تو نخواهم...

اگر عشقت گناه است...

ببين غرق گناهم...

دو دست دعا فرا بردم به سوي آسمانها...

كه تا پر كشم به بال غَمت رها در كهكشانها..

زدست ياري اگر كه نگيري تو دست دلم را دگر كه نگيرد...

به آه و زاري اگر كه نپذيري شكست دلم رادگر چه پذيرد...

با من بمان

seenen — Sat, 23 Jun 2007 11:54:18 GMT

با من بمان ای همصدا ، تا آخره اسم سفر
از جاده های پر خطر ، این خسته را با خود ببر
با من بخوان ای همنوا ، شعر سپید عاشقی
این واژه را با هر زبان ، تنها توئی که لایقی
من صد بیابان عاشقم ، دریای عشقم را ببین
از آسمان قلب من ، گلهای حسرت را بچین
در کوچه های عاشقی ، من عابری دلخسته ام
از من گذشتم با دلم ، چون بر دلت دل بسته ام
در فصل سرد عاشقی ، من گرم پندار توام
در وصف عشقت مانده ام ، حالا پی شعری نوام
در شهر بی سامان شب، با یاد تو من شاعرم
از قصه های شهر شب ، تنها توئی در خاطرم ...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

جانا زفراق تو

seenen — Sun, 17 Jun 2007 09:05:18 GMT

جانا ز فراق تو

اين محنت جان تا کی

دل در غم عشق تو

رسوای جهان تا کی

چون جان و دلم خون شد

در درد فراق تو

بر بوی وصال تو

دل بر سر جان تا کی

نامد گه آن آخر

کز پرده برون آيى

آن روی بدان خوبی

در پرده نهان تا کی

در آرزوی رويت

ای آرزوی جانم

دل نوحه کنان تا چند

جان نعره‌ زنان تا کی

بشکن به سر زلفت

اين بند گران از دل

بر پای دل مسکین

اين بند گران تا کی

دل بردن مشتاقان

از غيرت خود تا چند

خون خوردن و خاموشی

زين دلشدگان تا کی

ای پير مناجاتی

در ميکده رو بنشين

درباز دو عالم را

اين سود و زيان تا کی

اندر حرم معنی

از کس نخرند دعوی

پس خرقه بر آتش نه

زین مدعيان تا کی

گر طالب دلداری

از کون و مکان تا کی

گر عاشق دلداری

ور سوخته‌ی ياری

بی نام و نشان می‌رو

زين نام و نشان تا کی

گفتی به اميد

تو بارت بکشم از جان

عمر ابدی يابد

عمر گذران تا کی